Henk & Els(63)

Els en ik droomden al twintig jaar van Australië. Onze dochter Anouk emigreerde in 2010 naar Brisbane en kreeg daar twee kinderen. We bezochten haar elk jaar en werden steeds verliefder op het land. Toen we allebei met pensioen gingen, was het plan duidelijk: wij gaan ook.

Maar dan komt de realiteit. Australië heeft geen echt pensioenvisum meer — het Subclass 405 (Investor Retirement) is al jaren gesloten voor nieuwe aanvragen. We hebben maanden research gedaan en uiteindelijk een migratieagent ingeschakeld. De opties waren beperkt: een Subclass 143 (Contributory Parent Visa) via onze dochter, of een lang verblijf op toeristenvisa.

We kozen voor het 143-visum. De kosten waren schokkend: AUD 47.955 per persoon aan visumkosten, plus de bijdrage aan de Assurance of Support (AUD 10.000 per persoon als borg). In totaal bijna AUD 120.000 voor ons beiden. Maar het geeft permanent residency en toegang tot Medicare na de wachttijd. We hebben ons huis in Haarlem verkocht om het te financieren.

De Gold Coast was een bewuste keuze. Het klimaat is perfect voor ons — warm maar niet tropisch, met een heerlijke zeebries. De gezondheidszorg was onze grootste zorg. Als nieuw PR-houder heb je twee jaar wachttijd voor Medicare. In die periode hadden we een particuliere verzekering van AUD 450 per maand voor ons beiden. Duur, maar noodzakelijk.

Superannuation is iets waar je als gepensioneerde niet meer aan opbouwt, maar we moesten wel ons financiële plan aanpassen. Ons Nederlandse AOW en aanvullend pensioen worden in Australië belast. Dankzij het belastingverdrag tussen Nederland en Australië wordt dubbele belasting voorkomen, maar het is complex — een goede belastingadviseur die beide systemen kent is essentieel.

Nu wonen we in Burleigh Heads, tien minuten lopen van het strand. Elke ochtend zwemmen we in zee, we passen op de kleinkinderen en we hebben een actief sociaal leven met andere expats én Australiërs. Centrelink (de Australische sociale dienst) heeft ons geholpen met de Commonwealth Seniors Health Card. Het is niet altijd makkelijk geweest — de bureaucratie, de kosten, het afscheid van Nederland — maar als ik mijn kleinkinderen zie opgroeien in de zon, weet ik dat het de juiste keuze was.