Henk(72)

Ik werkte mijn hele leven in de textielindustrie in Tilburg. Toen de fabriek sloot en mijn vrouw overleed, had ik niets meer dat me bond. Mijn dochter woonde al in Faro, en zij stelde voor: waarom kom je niet naar de Algarve?

Lagos was liefde op het eerste gezicht. Het is kleiner dan Faro, maar juist daardoor zo fijn. De oude stad met haar stadsmuren, de spectaculaire kliffen bij Ponta da Piedade, de vismarkt waar ik elke zaterdag verse sardines koop.

Mijn NIF aanvragen was het eerste wat ik deed. Zonder NIF kun je in Portugal letterlijk niets — geen bankrekening, geen huurcontract, geen telefoonabonnement. Mijn dochter hielp me bij het belastingkantoor in Faro, en binnen een dag had ik mijn nummer.

De gezondheidszorg via het SNS is uitstekend. Mijn Centro de Saúde in Lagos heeft een arts die Engels spreekt. Voor mijn artritis krijg ik fysiotherapie — vier sessies per maand voor €15 eigen bijdrage. In Nederland betaalde ik daar een veelvoud van.

Het sociale leven verraste me. Er is een Nederlandse bowlingclub, een wandelgroep voor 65-plussers en elke donderdag een koffie-ochtend in een lokaal café. Maar mijn beste vrienden zijn Portugees — mijn buurman António neemt me mee naar zijn volkstuintje en leert me groenten kweken.

Mijn pensioen van €1.800 per maand gaat hier veel verder dan in Tilburg. Mijn huur is €750 voor een tweekamerappartement op vijf minuten lopen van het strand. De IRS-aangifte laat ik doen door een lokale TOC die €200 per jaar rekent. Ik leef goed, en dat had ik niet verwacht op mijn leeftijd.