Henk & Wilma(63)

Wilma en ik droomden al sinds onze vijftigste van Spanje. Elke winter in Leiden voelde langer — de regen, de kou, het gebrek aan buitenleven. Toen ik met pensioen ging bij de universiteit en Wilma haar laatste dag had bij de gemeente, wisten we: nu of nooit.

Het begon met het NIE-nummer, het Número de Identidad de Extranjero. Zonder NIE kun je in Spanje letterlijk niets: geen bankrekening openen, geen huis kopen, geen auto op je naam zetten. We hebben het aangevraagd bij de Oficina de Extranjeros in Alicante. Reken op twee tot drie weken wachttijd en neem een Spaanstalige mee, want Engels spreken ze daar nauwelijks.

Een huis kopen was spannend. We vonden een appartement met zeezicht in Jávea voor €185.000 — in Leiden zou je er niet eens een garage voor krijgen. Wel opletten: de notariskosten, overdrachtsbelasting (ITP, 10% in Valencia) en de gestoría-kosten tellen snel op tot zo'n 12-13% bovenop de koopprijs. Onze gestoría in Dénia heeft alles geregeld, van het kadaster tot de gemeentelijke belastingen.

De gezondheidszorg was onze grootste zorg, maar die bleek ongegrond. Via het S1-formulier van de SVB behielden we ons recht op zorg onder het Spaanse systeem. We zijn ingeschreven bij het Centro de Salud in Jávea en hebben allebei een tarjeta sanitaria. De huisarts is gratis, medicijnen kosten een fractie van Nederland, en het Hospital de Dénia is modern en goed uitgerust. Wilma moest een knieoperatie ondergaan — binnen zes weken geregeld, en de kwaliteit was uitstekend.

Ons pensioen — ABP voor mij, AOW voor ons allebei — wordt gewoon op onze Spaanse bankrekening gestort. Wel belangrijk: je moet een convenio de doble imposición kennen, het belastingverdrag tussen Nederland en Spanje. ABP-pensioen wordt in Nederland belast, AOW in Spanje. We betalen hier minder belasting dan in Nederland, zeker met de aftrekposten voor 65-plussers in Spanje.

Nu wonen we hier twee jaar en we hebben geen dag spijt gehad. We wandelen elke ochtend langs de kust, eten drie keer per week buiten voor €12 per persoon inclusief wijn, en hebben een vriendengroep van Nederlanders, Belgen en Spanjaarden. De Nederlandse kerk in Alfaz del Pi organiseert maandelijks bijeenkomsten. Het leven is hier simpel, warm en betaalbaar. Onze kinderen komen graag op bezoek — en eerlijk gezegd denken ze erover om zelf te komen.