Priya(33)

Ik werkte vier jaar bij het Internationaal Strafhof in Den Haag, maar mijn hart lag bij advocacy. Toen een functie vrijkwam bij een grote mensenrechten-NGO in Brussel — vlak bij de EU-instellingen waar het lobbywerk plaatsvindt — greep ik mijn kans. Brussel is na Washington D.C. de grootste lobbystad ter wereld, en voor NGO-werk is het de plek bij uitstek.

De verhuizing naar Brussel was praktisch eenvoudig. Inschrijving bij de gemeente Brussel-Stad ging via het loket Bevolking. Als EU-burger heb je recht op een verblijfskaart — na de wijkcontrole kreeg ik mijn eID en rijksregisternummer. Ik koos een mutualiteit (Partenamut) en opende een rekening bij ING België. Alles was binnen een maand geregeld.

Wonen in Brussel is betaalbaar vergeleken met Den Haag. Ik huur een appartement in Sint-Gillis (Saint-Gilles) — een trendy wijk vol creatieve types en internationale bewoners — voor €900 per maand. In Den Haag betaalde ik €1.350 voor iets vergelijkbaars in het Zeeheldenkwartier. Sint-Gillis heeft een geweldige sfeer: de Parvis de Saint-Gilles is elke avond gevuld met terrasjes.

Het salaris bij een Belgische NGO is vergelijkbaar met Nederland, maar de secundaire arbeidsvoorwaarden zijn beter: maaltijdcheques, dertiende maand, meer vakantiedagen en een hospitalisatieverzekering. De Belgische arbeidsovereenkomst is uitgebreider dan de Nederlandse — je hebt recht op meer bescherming bij ontslag, wat voor een NGO-werker met tijdelijke projecten belangrijk is.

Brussel als stad is niet voor iedereen. Het is rommelig, de infrastructuur is soms chaotisch, en het verkeer is berucht. Maar de energie is ongeëvenaard. Op een doordeweekse avond kun je naar een EU-beleidsdebat, een Congolese muziekavond in Matongé of een vernissage in de Marollen. De diversiteit is echt — niet het soort diversiteit dat je in een folder ziet, maar een geleefde realiteit.

Mijn advies: als je in de internationale sector werkt, is Brussel de logische volgende stap na Den Haag. De netwerkmogelijkheden zijn eindeloos, de kosten lager en de carrièrekansen internationaler. Zorg wel dat je basaal Frans leert — in de NGO-wereld is tweetaligheid een enorme troef, en buiten de internationale bubbel is Frans de dominante taal in Brussel.