Sandra(37)

Ik werkte zes jaar bij een grote internationale bank in Londen. Na de Brexit besloot de bank om de Europese operaties naar Frankfurt te verplaatsen. Als senior risk analyst kreeg ik de keuze: mee naar Frankfurt of een afvloeiingsregeling. Ik koos voor Frankfurt — deels voor de carrièrekansen, deels omdat ik het pendelen tussen Rotterdam en Londen beu was.

Frankfurt is kleiner dan je denkt. Het financiële district rond de Zeil en het Bankenviertel is compact, bijna dorps vergeleken met de City of London. Maar dat maakt het juist prettig: ik fiets naar mijn werk in tien minuten. De Anmeldung bij het Bürgeramt ging vlot — Frankfurt is gewend aan expats en heeft een speciaal International Office dat je door het proces begeleidt.

Als alleenstaande zonder kinderen kwam ik in Steuerklasse I terecht. De Lohnsteuer in Duitsland is fors: bij mijn salaris van €95.000 bruto hield ik netto minder over dan verwacht. Maar via de Einkommensteuererklärung kun je veel aftrekken: Werbungskosten (werkgerelateerde kosten), de Pendlerpauschale (woon-werkverkeer), en zelfs je verhuiskosten als je voor werk verhuist. Met een goede Steuerberater kreeg ik €3.800 terug bij mijn eerste aangifte.

De Wohnungssuche in Frankfurt was competitief maar niet onmogelijk. Door mijn banksalaris en een Schufa-Bonitätsauskunft van mijn Deutsche Bank-rekening (die ik al in Londen had geopend) stond ik er goed voor. Ik vond een mooi appartement in Sachsenhausen voor €1.350 warm — duurder dan gemiddeld in Duitsland, maar goedkoop vergeleken met Londen of Amsterdam.

Wat me verraste was de Rundfunkbeitrag — de verplichte omroepbijdrage van €18,36 per maand. In Nederland betaal je dat via belasting, maar in Duitsland krijg je letterlijk een rekening thuis. De GEZ (zoals Duitsers het nog steeds noemen, hoewel het officieel ARD ZDF Deutschlandradio Beitragsservice heet) stuurt je automatisch een brief na je Anmeldung. Je kunt er niet onderuit, zelfs niet als je geen tv hebt.

Frankfurt heeft me positief verrast. Ja, het is geen Berlijn qua nachtleven, maar het is internationaal, groen (het Stadtwald is enorm), en perfect gelegen voor reizen door Europa. De luchthaven is een hub voor alles, en met de ICE ben je in anderhalf uur in Keulen of Stuttgart. Mijn Nederlandse vrienden noemen Frankfurt saai, maar ze zijn hier nog nooit in de Apfelwein-kneipen van Sachsenhausen geweest.