Sophie(22)

Na mijn hbo-opleiding pedagogiek in Den Bosch wist ik niet goed wat ik wilde. Ik sprak een beetje Duits van de middelbare school, maar wilde het echt leren. Een vriendin had een fantastische ervaring gehad als au pair in Oostenrijk, en ik besloot hetzelfde te proberen in Düsseldorf. Via AuPairWorld vond ik een gastgezin met twee kinderen in Oberkassel.

Als au pair uit de EU heb je geen visum nodig, maar de Anmeldung is wel verplicht. Mijn gastfamilie gaf me een Wohnungsgeberbestätigung, en bij het Bürgeramt was ik binnen een uur geregistreerd. De au-pair-regeling in Duitsland is duidelijk geregeld: je werkt maximaal 30 uur per week, krijgt minimaal €280 zakgeld per maand, hebt een eigen kamer en krijgt kost en inwoning. Mijn gastfamilie betaalde ook mijn Sprachkurs — een verplichting volgens de au-pair-regels.

De Sprachkurs bij de Volkshochschule in Düsseldorf was intensief: vier ochtenden per week, drie maanden lang. Er zaten au pairs uit Spanje, Colombia, Rusland en Japan in mijn klas. In drie maanden ging ik van A2 naar B1 — genoeg om dagelijkse gesprekken te voeren, boodschappen te doen en de kinderen bij huiswerk te helpen. De Sprachkurs kostte €350, maar mijn gastfamilie betaalde dit.

De Krankenversicherung als au pair werd geregeld via een speciale Au-Pair-Versicherung — een goedkope ziektekostenverzekering voor buitenlandse au pairs. Die kostte €35 per maand en dekte basiszorg, tandarts en ziekenhuisopname. Mijn gastfamilie betaalde ook deze premie. Het is belangrijk om dit vooraf af te spreken — niet alle gastfamilies weten dat ze hiervoor verantwoordelijk zijn.

Het leven in een Duits gezin was de ultieme culturele onderdompeling. Ik leerde niet alleen Duits, maar ook Duitse gewoontes: Abendbrot (koud avondeten met brood en beleg), de Sonntagsspaziergang (zondagse wandeling), Kaffee und Kuchen om 15:00, en de Mülltrennung die ik al in de eerste week fout deed. De kinderen leerden me Kölsch dialect — tot grote hilariteit van de ouders.

Na een jaar au pair zijn had ik B2-niveau Duits en een duidelijk plan: ik wilde in Duitsland blijven en een Ausbildung (beroepsopleiding) beginnen als Erzieherin (pedagogisch medewerker). De Ausbildung duurt drie jaar en is in Duitsland een volwaardig traject met theorie en praktijk. Ik ben inmiddels begonnen aan een Fachschule für Sozialpädagogik in Düsseldorf. Mijn au-pair-ervaring was de perfecte springplank — ik spreek de taal, ken de cultuur en heb een netwerk. Mijn advies aan twijfelaars: au pair zijn is de snelste manier om een land écht te leren kennen.