Claudia & James(40)

James en ik ontmoetten elkaar op een conferentie in Brussel. Hij is Canadees, opgegroeid in Quebec City, en werkte als international relations consultant. Na drie jaar langeafstandsrelatie — hij in Quebec, ik in Leiden — besloten we samen te gaan wonen. De keuze viel op Quebec City omdat James' hele familie daar woont en zijn bedrijf er gevestigd is.

Quebec heeft een eigen immigratiesysteem, los van het federale Express Entry. Het Quebec Skilled Worker Program (QSWP) heeft eigen criteria en een eigen puntensysteem. Het feit dat ik getrouwd was met een Canadese staatsburger hielp, maar was geen garantie — Quebec selecteert op basis van beroep, talenkennis, leeftijd en aanpassingsvermogen. Mijn kennis van Frans was cruciaal: Quebec geeft maximaal punten voor Franstaligheid.

Ik had in Leiden Frans gestudeerd als bijvak, maar Quebec-Frans is heel anders dan Parijs-Frans. Ik volgde een intensieve cursus bij de Université Laval via het MIDI-programma (Ministère de l'Immigration) dat gratis taallessen biedt aan nieuwkomers. Na zes maanden kon ik me redden in dagelijkse situaties, na een jaar voerde ik zakelijke gesprekken. Het accent van de Quebecers blijft een uitdaging — "tu" wordt "tsu", "pas" wordt "pa" en slang als "tabarnac" moet je maar leren.

Quebec City is een sprookje. De oude stad (Vieux-Québec) met zijn kasseien, vestingmuren en het Chateau Frontenac is UNESCO-werelderfgoed. Buiten de toeristische kern is het een leefbare stad met goede wijken, betaalbare huizen en uitstekende scholen. We kochten een huis in Sainte-Foy voor CAD 350.000 — vergelijkbaar met een eengezinswoning in Leiden, maar dan met een enorme tuin en dubbele garage.

Het Quebecse zorgstelsel (RAMQ — Régie de l'assurance maladie du Québec) dekt alle basiszorg. De wachttijden zijn lang voor een huisarts — ik stond negen maanden op een wachtlijst. In de tussentijd gebruikte ik CLSC's (Centres locaux de services communautaires) voor basiszorg en walk-in clinics voor urgente zaken. Het systeem werkt, maar vereist geduld.

Na drie jaar spreek ik vloeiend Frans, heb ik mijn eigen vertaalbureau opgezet (Nederlands-Frans-Engels is een zeldzame combinatie) en voel ik me thuis in de Quebecse cultuur. Quebec is niet Canada — het is een natie binnen een natie, met eigen waarden, eigen tradities en een trots op de Franse taal die je moet respecteren. Mijn advies: als je naar Quebec emigreert, leer Frans. Niet als formaliteit, maar als toewijding. De Quebecers zullen het waarderen — en je leven wordt er oneindig rijker van.