Fleur(37)

Als mariene bioloog werkte ik zes jaar bij het NIOZ (Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee) op Texel. Toen het Hawaii Institute of Marine Biology een postdoc-positie aanbood in koraalrif-ecologie, twijfelde ik niet. Hawaii is het epicentrum van marien onderzoek in de Pacific. Mijn J-1 Exchange Visitor visum werd geregeld via de universiteit -- het DS-2019 formulier was binnen twee weken klaar en het consulaire interview in Amsterdam verliep soepel.

Het leven op Maui is paradijselijk maar duur. Hawaii heeft de hoogste kosten van leven van alle Amerikaanse staten. Mijn studio apartment in Kihei kost $2.300 per maand -- voor 35 vierkante meter. Boodschappen zijn 30-40% duurder dan op het vasteland: een liter melk kost $7, een kilo kipfilet $14. Alles moet worden verscheept of ingevlogen. Mijn universiteitssalaris van $58.000 is net genoeg om rond te komen. Veel lokale bewoners hebben twee of drie banen om de huur te betalen.

De J-1 two-year home residency requirement was een struikelblok. Na mijn postdoc wilde ik blijven, maar de regelgeving vereist dat je twee jaar in je thuisland woont voordat je een ander visum kunt aanvragen. Mijn universiteit hielp me een waiver te krijgen via het "no objection" statement van het Nederlandse consulaat. Met die waiver kon ik direct overstappen naar een H-1B toen ik een assistant professor positie kreeg.

Het weer op Maui is spectaculair: 25-30 graden het hele jaar, constante passaatwinden en een paar korte regenbuien per dag aan de windward side. Maar de isolatie is reeel. Het dichtstbijzijnde vasteland is vijf uur vliegen. Als je familie in Nederland mist, is de afstand emotioneel zwaar. De vlucht Amsterdam-Maui duurt 22 uur met twee overstappen. Ik ga twee keer per jaar terug -- de vliegtickets kosten $1.200-$1.800 per keer.

De lokale cultuur is uniek. Hawaii heeft een sterke inheemse identiteit en als haole (buitenlander) moet je respectvol omgaan met de Hawaiiaanse tradities. De aloha spirit is echt -- mensen zijn warm en gastvrij. Maar er is ook spanning over gentrificatie en het feit dat buitenlanders de huizenprijzen opdrijven. Ik probeer bij te dragen aan de gemeenschap via mijn koraalrif-restauratieproject met lokale scholen.

Na vier jaar op Maui is mijn H-1B verlengd en werk ik aan een green card via de EB-1B categorie voor outstanding researchers. Mijn publicaties over koraalbleking en mijn NIH-grant ondersteunen de aanvraag. Mijn advies: Hawaii is niet voor iedereen. De kosten zijn extreem, de isolatie is reeel en de carrieremogelijkheden buiten toerisme en onderzoek zijn beperkt. Maar als marien wetenschapper is er geen betere plek op aarde. Elke ochtend duik ik in kristalhelder water om het meest diverse ecosysteem ter wereld te bestuderen.