Ingrid(52)

Ik was directiesecretaresse in Tilburg — prima baan, goed salaris, maar mijn hart lag al jaren bij iets anders. Als kind kampeerden we elke zomer in Normandië, en die appelgaarden, die groene heuvels, die zee bij Deauville — dat liet me nooit los. Toen mijn kinderen het huis uit waren en mijn scheiding achter de rug was, dacht ik: als ik het nu niet doe, doe ik het nooit.

Ik kocht een propriété van 2 hectare in het Calvados-departement voor €195.000. Het terrein had een hoofdhuis, drie bijgebouwen (die ik tot gîtes verbouwde) en een boomgaard met appel- en perenbomen. De notaire waarschuwde me voor het certificat d'urbanisme — je moet bij de mairie controleren of de bestemming van het terrein kamperen en verhuur toestaat. In mijn geval was het landbouwgrond en moest ik een changement de destination aanvragen, wat vier maanden duurde.

De gîtes registreerde ik als meublé de tourisme bij de mairie. Dit geeft me een classificatie (ik heb drie sterren) en fiscale voordelen: onder het micro-BIC regime betaal ik belasting over 29% van mijn huurinkomsten. De camping valt onder een apart régime: je hebt een déclaration préalable nodig bij de préfecture voor meer dan zes kampeerplekken. De normen voor sanitair, brandveiligheid en toegankelijkheid zijn streng maar logisch.

De seizoenen bepalen alles. Van april tot oktober draai ik volle weken: de gîtes zijn vaak maanden van tevoren geboekt door Nederlanders, Belgen en Britten. Een gîte brengt €600 per week op in het hoogseizoen, een kampeerplaats €25 per nacht. Mijn totale seizoensomzet is circa €55.000. In de winter sluit ik de camping en verhuur ik de gîtes als maandverhuur aan remote workers — een groeiende markt.

De URSSAF en de cotisations sociales waren mijn grootste administratieve uitdaging. Als exploitant van een camping en gîtes val je onder het régime réel simplifié of het micro-BIC, afhankelijk van je omzet. Mijn expert-comptable in Caen berekende dat micro-BIC voor mij het voordeligst is. De CFE (cotisation foncière des entreprises) is €650 per jaar, de taxe foncière €1.100. De taxe de séjour (toeristenbelasting) die ik aan gasten doorbereken is €0,80 per persoon per nacht.

Normandië verrast me elke dag. Het landschap lijkt op Nederland — groen, vlak aan de kust, met koeien in de wei — maar dan met karakter. De camembert komt letterlijk van de boerderij verderop, de cidre is van mijn eigen appels en de zee bij Cabourg is een halfuur rijden. Ik mis de stress van Tilburg niet. Mijn leven is fysiek zwaarder — gîtes schoonmaken, gras maaien, gasten ontvangen — maar oneindig bevredigender. Dit is wat ik altijd had moeten doen.