Kim & Sarah(36)

Sarah is headhunter in de financiële sector, ik ben kinderpsycholoog. We woonden met onze adoptiedochter Mila (5) in Haarlem. Sarah werd benaderd door een executive search-firm in Londen die haar wilde aannemen en sponsoren. Het was een kans die we niet konden laten schieten — maar de complexiteit van emigreren als gezin met een adoptiekind was enorm.

Sarah kreeg een Skilled Worker visa via haar werkgever. Mila en ik kwamen mee als dependants. De adoptiedocumenten waren het meest complexe deel: we moesten bewijzen dat de Nederlandse adoptie rechtsgeldig was in het VK. Dat vereiste een apostille op de adoptiebeschikking, een beëdigde vertaling en goedkeuring door de Home Office. Een immigratieadvocaat gespecialiseerd in gezinsrecht was onmisbaar.

Het VK erkent adoptie door same-sex koppels volledig — zowel Engeland als Schotland hebben gelijke huwelijks- en adoptierechten. Onze Nederlandse adoptie werd erkend zonder problemen. Mila's BRP vermeldt ons allebei als ouder. Dit was een opluchting — we hadden verhalen gehoord over problemen in andere landen.

Hampstead was een bewuste keuze. De buurt is groen, veilig en heeft uitstekende state schools. Hampstead Heath is onze achtertuin — Mila speelt daar elke dag. De huur is fors: £2.800 voor een driekamerhuis. Maar Sarah's salaris als senior consultant bij een headhunterfirm (£95.000) maakt het mogelijk. Ik werk parttime als kinderpsycholoog via een private practice.

Als psycholoog in het VK moest ik me registreren bij de HCPC. Mijn Nederlandse BIG-registratie werd erkend, maar ik moest wel een aanvraagproces doorlopen van twaalf weken en £495 betalen. De titel "psychologist" is beschermd in het VK — je mag die niet gebruiken zonder HCPC-registratie. Ik werk nu drie dagen per week in een practice in Belsize Park en verdien £200 per sessie.

Londen als gezin met een jong kind is anders dan als stel. De scholen zijn goed maar competitief — we moesten Mila vroeg aanmelden via het online admission-systeem van de council. De NHS-kindzorg is uitstekend, met health visitors en gratis tandartsenzorg voor kinderen onder 18. Wat ons het meest verraste: de diversiteit van gezinsvormen op school. Mila heeft klasgenoten met twee mama's, twee papa's, alleenstaande ouders — niemand kijkt er raar van op. Dat geeft een enorm gevoel van veiligheid.