Marloes(39)

Na mijn scheiding stond ik er alleen voor met Finn van 7 en Noor van 4 in Nijmegen. De huizenmarkt was onmogelijk, de wachtlijsten voor sociale huur eindeloos en mijn deeltijdsalaris als medisch laborante was net genoeg. Ik wilde een reset — ergens waar ik een huis kon betalen en mijn kinderen konden opgroeien met ruimte. Canada stond al lang op mijn lijstje, maar ik dacht altijd dat het als alleenstaande moeder niet haalbaar was.

Het Atlantic Immigration Program (AIP) is specifiek ontworpen om de Maritieme provincies (Nova Scotia, New Brunswick, Prince Edward Island en Newfoundland) te versterken. Het is werkgever-gedreven: je hebt een jobaanbieding nodig van een aangewezen werkgever in de regio. Via een online jobfair voor immigranten kreeg ik contact met een ziekenhuis in Halifax dat medisch laboranten zocht. Ze kenden het AIP-proces en waren bereid mij en mijn kinderen te helpen.

Het AIP-proces was verrassend soepel. Mijn werkgever deed de aanvraag voor mijn werkvergunning en tegelijkertijd kon ik direct PR aanvragen — uniek aan het AIP is dat je niet eerst jaren op een tijdelijke werkvergunning hoeft te werken. Ik moest mijn diploma laten waarderen, een taaltest doen (IELTS) en een settlement plan indienen. Nova Scotia biedt uitstekende settlement services specifiek voor gezinnen: hulp bij huisvesting, schoolinschrijving en kinderopvang.

Halifax verraste me. Het is een havenstad met karakter — kleurrijke houten huizen, een bruisende waterfront en een sterke community. De huizenprijzen zijn een fractie van wat je in de Randstad betaalt. Ik huur een driekamerhuis in Dartmouth (aan de overkant van de haven) voor CAD 1.600 per maand — in Nijmegen betaalde ik meer voor een tweekamerappartement. De kinderen gaan naar een uitstekende public school en spraken binnen vier maanden Engels.

Als alleenstaande moeder in Canada heb je toegang tot de Canada Child Benefit (CCB) — een maandelijkse belastingvrije uitkering per kind, afhankelijk van je inkomen. Voor mij komt dat neer op ruim CAD 1.100 per maand voor twee kinderen. Dat is een enorm verschil met de Nederlandse kinderbijslag. Daarnaast biedt Nova Scotia subsidies voor kinderopvang en is de afterschool care betaalbaar.

Na anderhalf jaar in Halifax voelt het als thuiskomen. Finn speelt ijshockey bij een lokale jeugdclub, Noor heeft vriendinnetjes op school en ik heb een vast contract bij het ziekenhuis. De Maritieme provincies zijn misschien niet de eerste keuze voor de meeste immigranten, maar dat is precies waarom het AIP zo toegankelijk is. Mijn advies aan alleenstaande ouders: het kan wel. Canada biedt een vangnet dat in Nederland verdwenen is.