Sanne(41)

Vijftien jaar werkte ik als huisarts in Rotterdam-Zuid. Ik had 2.400 patiënten, een volle agenda en chronische stress. De huisartsencrisis in Nederland is echt: te veel patiënten, te weinig tijd, bureaucratie die je opvreet. Toen een collega die naar Canada was geëmigreerd vertelde over haar werkweek van vier dagen en een patiëntenlimiet van 1.500, begon ik serieus na te denken.

Het proces om als arts in Canada te werken is lang en complex. Eerst moest ik mijn diploma laten beoordelen door het Medical Council of Canada (MCC). Daarna de National Assessment Collaboration (NAC) Objective Structured Clinical Examination. Vervolgens moest ik me registreren bij het College of Physicians and Surgeons of BC. Het hele proces van eerste aanvraag tot registratie duurde achttien maanden — maar mijn Express Entry-aanvraag liep parallel.

British Columbia heeft een schrijnend tekort aan huisartsen. Via het BC PNP Healthcare Professional-stream kreeg ik versnelde provinciale nominatie. Die 600 extra CRS-punten maakten mijn Express Entry-aanvraag een formaliteit. Ik landde in Vancouver met PR-status en een baan bij een group practice in Kitsilano, een van de mooiste wijken van de stad.

Het Canadese huisartsmodel is anders dan het Nederlandse. Ik werk fee-for-service via MSP — elke patiëntconsultatie wordt apart vergoed door de provinciale verzekering. Mijn inkomen is hoger dan in Nederland, maar ik moet zelf mijn praktijkkosten dekken (huur, personeel, verzekeringen). De group practice-structuur deelt die kosten, wat het manageable maakt. Ik werk vier dagen per week en heb woensdag vrij — een luxe die in Nederland ondenkbaar was.

De medische cultuur is internationaler dan in Nederland. In mijn praktijk werken artsen uit India, Zuid-Afrika, Iran en nu Nederland. De patiëntpopulatie is enorm divers — ik spreek regelmatig via tolken met Mandarijn-, Punjabi- en Arabischtalige patiënten. De electronic health records (EMR) zijn goed geïntegreerd en het verwijssysteem naar specialisten werkt digitaal, al zijn de wachttijden lang.

Na twee jaar in Vancouver heb ik een gezond patiëntenbestand van 1.200, een werkweek van 32 uur en meer tijd voor mijn gezin dan ooit. De stad is duur — onze hypotheek voor een townhouse in East Vancouver is fors — maar de kwaliteit van leven is uitzonderlijk. Bergen, oceaan, parken en een medische carrière die niet ten koste gaat van mijn gezondheid. Mijn advies aan Nederlandse artsen: het pad is lang, maar het is het waard.