Theo(71)

Veertig jaar lang schilderde ik landschappen vanuit mijn atelier in Haarlem. Olieverf op doek, altijd het Nederlandse licht — zacht, grijs, waterig. Na het overlijden van mijn vrouw en mijn pensioen als docent beeldende kunst wilde ik iets radicaals. Ik herinnerde me de Lot-vallei van een schildervakantie tien jaar eerder: de kalksteenkliffen, de eikenbossen, het goudgele licht dat alles in een warm palet zet.

Ik kocht een maison en pierre (stenen huis) in een dorp bij Cahors voor €115.000. Het huis is 120m² met een tuin die uitkijkt op de Lot-rivier. De acte de vente ging via een notaire in Cahors. Ik moest een compte bancaire openen bij de Banque Populaire — je hebt een Frans bankrekening nodig voor de notaire, de belastingen en de nutsvoorzieningen. Het openen kostte me drie bezoeken en zes weken geduld.

Mijn atelier richtte ik in in de ancienne grange — de oude schuur naast het huis. Grote ramen naar het noorden voor stabiel licht, betonnen vloer voor de verf en genoeg ruimte voor twintig doeken tegelijk. De Lot biedt eindeloze motieven: de Pont Valentré in Cahors, de dorpjes op de kliffen (villages perchés), de wijngaarden van Malbec en de notenbolletjes langs de rivieroevers.

De gezondheidszorg regelde ik via het S1-formulier van het CAK. Bij de CPAM in Cahors werd ik ingeschreven en na acht weken had ik mijn carte vitale. De apotheker in het dorp kent me inmiddels bij naam — ik haal er maandelijks mijn bloeddrukmedicijnen. De eigen bijdrage is laag: €1 voor een doosje medicijnen dat in Nederland €12 kost. Met mijn mutuelle van €55 per maand is alles gedekt.

Het sociale isolement dat mensen vrezen bij emigratie op latere leeftijd is in mijn geval uitgebleven. De Lot heeft een actieve gemeenschap van expats — Britten, Nederlanders, Belgen — die regelmatig bijeenkomen. Ik geef schilderlessen aan een lokale association culturelle, wat me ook Franse contacten oplevert. De marché du samedi in Cahors is mijn wekelijkse sociale evenement: rocamadour-kaas, truffels in het seizoen en lokale Cahors-wijn voor €4 per fles.

Mijn leven in de Lot is eenvoudiger dan in Haarlem, en daardoor rijker. Ik schilder elke ochtend, wandel elke middag langs de rivier en kook 's avonds met ingrediënten van de marché. De taxe foncière is slechts €480 per jaar. Mijn AOW plus een klein pensioen van €1.400 netto is ruim voldoende. Het licht hier heeft mijn werk getransformeerd — warmer, gedurfder, levendiger. Ik exposeer nu in een galerie in Cahors en verkoop meer dan ooit in Haarlem.